Integrowana ochrona roślin – obowiązkowa

0
Katarzyna Kupczak
Plantpress

Polscy sadownicy nie muszą się obawiać tych nowych reguł, które zaczną obowiązywać od 1 stycznia 2014 r. Wszak większość z właścicieli sadów i plantacji jagodowych od lat prowadzi produkcję wg tych zasad. Część bowiem należała do prowadzonej od 1991 r. przez Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach grupy perspektywicznej działającej w ramach Integrowanej Produkcji Owoców (IPO). Inni wdrożyli ten system od 2004 r. w ramach Integrowanej Produkcji (IP) nadzorowanej przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

Integrowana ochrona roślin jest zatem częścią, rzeczywiście dość dużą, zasad obowiązujących przy produkcji owoców wg obu wspomnianych powyżej systemów jakości. Poniżej podaję (za dr. Bogusławem Rzeźnickim) jej najważniejsze założenia (z moim komentarzem), które wielu sadownikom naprawdę nie są obce.

  • Właściwy płodozmian (w przypadku sadowników często reguła niemożliwa do przestrzegania)
  • Właściwa agrotechnika (np. zabiegi uprawowe przed sadzeniem roślin, wybór metody prowadzenia roślin, cięcie odmładzające, prześwietlające, fitosanitarne)
  • Uprawa odmian odpornych na organizmy szkodliwe
  • Zakładanie plantacji z kwalifikowanego materiału szkółkarskiego
  • Stosowanie zrównoważonego nawożenia (zarówno doglebowego, jak i pozakorzeniowego), wapnowania, nawadniania
  • Stosowanie środków higieny (dezynfekcja maszyn uprawowych i opakowań do zbioru owoców; komór i skrzynio palet, w których przechowywane będą owoce) w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmów szkodliwych
  • Ochrona i introdukcja naturalnych wrogów organizmów szkodliwych lub wykorzystywanie ekologicznych struktur w miejscu produkcji (zadrzewień i zakrzewień, chociaż w tym przypadku należy zwracać uwagę na skład gatunkowy tej dzikiej roślinności aby nie wystąpiły w niej rośliny będące żywicielem głównym lub pośrednim, niektórych agrofagów, np. rdzy)
  • Podejmowanie decyzji o zastosowaniu chemicznych zabiegów ochrony roślin z uwzględnieniem: wyników monitoringu występowania organizmów szkodliwych, progów ekonomicznej szkodliwości organizmów szkodliwych, wskazań programów wspomagania decyzji w ochronie roślin, profesjonalnego doradztwa.
  • Stosowanie w pierwszej kolejności metod niechemicznych w ochronie roślin przed organizmami szkodliwymi
  • Stosowanie w pierwszej kolejności środków ochrony roślin o najmniejszym niekorzystnym wpływie na zdrowie człowieka, zwierząt i środowiska (głównie środków zapobiegawczych, aby nie dopuścić do infekcji, a co się z tym wiąże konieczności użycia środków wyniszczających agrofaga)
  • Stosowanie obniżonych dawek (w tym cieczy roboczej, ze względu na różne fazy rozwoju drzew – bezlistna, ukazywanie się liści, obfite ulistnienie, owocowanie) lub ograniczenia ilości zabiegów (tylko do uzasadnionych profilaktycznie lub zdecydowanych interwencji)
  • Stosownie środków ochrony roślin o różnych mechanizmach działania uwzględniając poziom zagrożenia oraz wystąpienie form organizmów szkodliwych uodpornionych na niektóre substancje lub grupy substancji aktywnych (mimo braku wyraźnego wskazania w tekście etykiety-instrukcji stosowania, nie powinno się środka/ów z jednej grupy chemicznej o podobnym, specyficznym mechanizmie działania używać w danym sadzie więcej niż 2 razy w sezonie; wyjątkiem są preparaty kontaktowe, ale i w tym przypadku należy zachować rozsądek w liczbie zabiegów przy użyciu jednej substancji aktywnej; wskazana jest zatem przemienność stosowania środków)
  • Sprawdzanie efektów zastosowanych metod ochrony roślin (uwaga, w przypadku niektórych środków, głównie zoocydów efekt niszczącego działania może być widoczny po kilku, kilkunastu dniach, przy czym organizmy potraktowane danym środkiem już po jego pobraniu przestają intensywnie żerować, rozmnażać się, choć na roślinach są stale obecne ale już w stadium agonalnym; informacje o takim efekcie działania substancji aktywnej są podane w etykiecie-instrukcji stosowania)
  • Prowadzić ewidencję zabiegów (i wg przygotowywanej ustawy o środkach ochrony roślin, przechowywać te notatki przez 3 lata; są bardzo przydatne przy zabiegach następczych, stwierdzeniu braku skuteczności i podjęciu decyzji o wyeliminowaniu podejrzanej substancji aktywnej z programów ochrony; wskazane przy kwestionowaniu skuteczności)
Przekaż dalej

O autorze

Odpowiedz